بیمارستان سیدالشهداء فارسان
۱۳۹۸ دوشنبه ۳۰ ارديبهشت
معرفی نظام حاکمیت بالینی
balini.jpg]
 

تعريف نظام حاكميت خدمات باليني

n       چارچوبي كه در آن سازمان هاي ارايه كننده خدمت در قبال بهبود دايمي كيفيت پاسخگو بوده و با ايجاد محيطي كه در آن تعالي در خدمات باليني شكوفا مي شود به صيانت از استانداردهاي عالي خدمت مي پردازند.

چرا به حاكميت باليني نيازمنديم؟

n      براي اطمينان از اينكه موضوع كيفيت مراقبت هاي سلامت، با استفاده از بالاترين استانداردهاي مراقبت ممكن در قلب اين خدمات جاي دارد

n      كمك به جلوگيري از اشتباهات در مسير ارايه خدمات

n      استفاده بهينه از منابع محدود

n      افزايش اعتماد عمومي به خدمات بيمارستاني

n      براي تحقق مسئوليت هاي سازمانهاي سلامت كه توسط دولت برنامه ريزي شده است

نظام حاكميت خدمات باليني

n      1- پوشش نيازهاي نوين سيستم هاي سلامت (مديريت خطر، پاسخگويي به استفاده كنندگان، خدمات مبتني بر شواهد...)

n      2- جامعيت

n      3- انعطاف پذيري (امكان تطابق با شرايط و سياست هاي بيمارستاني در ايران، تغييرات آينده در سياست هاي سلامت كشور)

n      4- به كارگيري گستره كاركنان بيمارستاني (اعم از باليني و غير آن)

n      5- قابليت پياده سازي با حداقل حمايت بيروني (امكان توانمند سازي كاركنان در جهت پياده سازي مدل)

n      6- پاسخگويي به مشكلات جاري نظام ارايه خدمات (حذف فرآيندهاي مزاحم)

حاكميت باليني چه چيزي نيست؟

n      حاكميت باليني يك فرآيند تجسسي و تنبيهي نيست

n      حاكميت باليني شكل جديدي از مديريت بيمارستان نيست

n      حاكميت باليني يك سيستم جادويي كه همه مشكلات را حل كند نميباشد

n      حاكميت باليني ليستي از قوانين و مقررات براي پيروي افراد از اين قوانين نميباشد

n      عناصر حاكميت باليني مفاهيم جديد نيستند

نظام جامع ارتقاي كيفيت سلامت

n      نظام جامع ارتقاي كيفيت سلامت داراي سه جز اساسي است

n      ساختار و فرايندهاي ملي و منطقه اي براي شناسايي هدف ها و راهبردهاي ملي سلامت، استانداردها و راهنماهاي باليني

n      ساختار مناسب براي اجراي برنامه هاي ارتقاي كيفيت، به كارگيري راهنماهاي باليني و دست يابي به استانداردها (نظام حاكميت خدمات باليني)

n       ساختار مناسب براي پايش و ارزيابي عملكرد و اعتبار بخشي

مشاركت عمومي و بيماران

n      مشاوره به بيماران و مديريت خدمات ارتباطي (PALS)

بيماربعنوان شريك

n      فرهنگ انعطاف پذير و مشاركتي

مديريت ريسك

n      سلامت و ايمني                                   Health & safety  

n      كاهش ريسك باليني                    Clinical Risk reduction

n      پايش شكايات                           Complaints monitoring     

n      خط مشي ها و روش هاي اجرايي به روز شده

n      سيستم هاي گزارش دهي                     Reporting systems

n      رويدادهاي نامطلوب                              Adverse Events 

مديريت كاركنان

n      خط مشي ها، روش هاي اجرايي به روز شده و قراردادها

n      پايش عملكرد كاركنان

n      (Personnel Development Plan(PDP’s)

n      توسعه كاركنان

آموزش و يادگيري

n      تخصيص زمان آموزش جهت كاركنان

n      استراتژي و برنامه عملي مشخص

n      دسترسي مناسب و مرتبط

n      مديريت آموزش

n      استفاده از نتايج  PDPsجهت برنامه ريزي آموزشي

n      مثالهايي از فعاليتهاي حاكميت باليني

منشور حقوق بيمار در ايران

         محور اول: دريافت مطلوب خدمات سلامت حق بيمار است.

         محور دوم: اطلاعات بايد به نحو مطلوب و به ميزان كافي در اختيار بيمار قرار گيرد.

         محور سوم: حق انتخاب و تصميم‌گيري آزادانه بيمار در دريافت خدمات سلامت بايد محترم شمرده شود.

           محور چهارم: ارائه خدمات سلامت بايد مبتني بر احترام به حريم خصوصي بيمار و رعايت اصل رازداري باشد.

          محور پنجم: دسترسي به نظام كارآمد رسيدگي به شكايات حق بيمار است.

محور اول: دريافت مطلوب خدمات سلامت حق بيمار است.

         -1) شايسته شان و منزلت انسان و با احترام به ارزش‌ها، اعتقادات فرهنگي و مذهبي باشد.

         2-1) بر پايه‌ي صداقت، انصاف،ادب و همراه با مهرباني باشد.

         3-1) فارغ از هرگونه تبعيض از جمله قومي، فرهنگي، مذهبي، نوع بيماري و جنسيتي باشد.

         4-1) بر اساس دانش روز باشد.

         5-1) مبتني بر برتري منافع بيمار باشد.

         6-1) توزيع منابع سلامت مبتني بر عدالت و اولويت هاي درماني بيماران‌ باشد. 

         7 -1) مبتني بر هماهنگي اركان مراقبت اعم از پيشگيري، تشخيص، درمان و توانبخشي باشد.

         8-1) به همراه تامين كليه امكانات رفاهي پايه و ضروري و به دور از تحميل درد و رنج و محدوديت هاي غير ضروري باشد. 

         9-1) توجه ويژه‌اي به حقوق گروه‌هاي آسيب‌پذير جامعه از جمله كودكان،زنان باردار، سالمندان، بيماران رواني، زندانيان، معلولان ذهني و جسمي و افراد بدون سرپرست داشته باشد.

         10-1) در سريعترين زمان ممكن و با احترام به وقت بيمار باشد.

         11-1) با در نظر گرفتن متغيرهايي چون زبان، سن و جنس گيرندگان خدمت باشد.

         -1) در مراقبت‌هاي ضروري و فوري (اورژانس)، بدون توجه به تأمين هزينه‌ي آن صورت گيرد. در موارد غيرفوري(الكتيو) بر اساس ضوابط تعريف شده باشد.

         13-1) در مراقبت‌هاي ضروري و فوري (اورژانس) ، در صورتي كه ارائه خدمات مناسب ممكن نباشد، لازم است پس از ارائه‌ي خدمات ضروري و توضيحات لازم، زمينه انتقال بيمار به واحد مجهز فراهم گردد.

         14-1) در مراحل پاياني حيات كه وضعيت بيماري غير قابل برگشت و مرگ بيمار قريب الوقوع ميباشد با هدف حفظ آسايش وي ارائه گردد. منظور از آسايش كاهش درد و رنج بيمار، توجه به نيازهاي رواني، اجتماعي، معنوي و عاطفي وي و خانواده‌اش در زمان احتضار مي‌باشد. بيماردر حال احتضار حق دارد در آخرين لحظات زندگي خويش با فردي كه مي‌خواهد همراه گردد.

         - احتضار به وضعيت بيماري غير قابل علاج و غير قابل برگشت اطلاق مي‌شود كه مرگ قريب‌الوقوع اجتناب‌ناپذير است.

         محور دوم: اطلاعات بايد به نحو مطلوب و به ميزان كافي در اختيار بيمار قرار گيرد.

         -2) محتواي اطلاعات بايد شامل موارد ذيل باشد :

         1-2-2) مفاد منشور حقوق بيمار در زمان پذيرش

         2-1-2) ضوابط و هزينه‌هاي قابل پيش بيني بيمارستان اعم از خدمات درماني و غير درماني و ضوابط بيمه و معرفي سيستم هاي حمايتي در زمان پذيرش

         3-1-2) نام، مسؤوليت و رتبه‌ي حرفه‌اي اعضاي گروه پزشكي مسئول ارائه مراقبت از جمله پزشك، پرستار و دانشجو و ارتباط حرفه‌اي آن‌ها با يكديگر

         4-1-2) روش‌هاي تشخيصي و درماني و نقاط ضعف و قوت هر روش و عوارض احتمالي آن ، تشخيص بيماري، پيش آگهي و عوارض آن و نيز كليه‌ي اطلاعات تأثير‌گذار در روند تصميم‌گيري بيمار

         5-1-2) نحوه‌ي دسترسي به پزشك معالج و اعضاي اصلي گروه پزشكي در طول درمان 

         6-1-2) كليه‌ي اقداماتي كه ماهيت پژوهشي دارند.

         7-1-2) ارائه آموزش‌هاي ضروري براي استمرار درمان

         محور سوم: حق انتخاب و تصميم‌گيري آزادانه بيمار در دريافت خدمات سلامت بايد محترم شمرده شود.

         1-3) محدوده انتخاب و تصميم‌گيري درباره موارد ذيل مي‌باشد:

         1-1-3) انتخاب پزشك معالج و مركز ارائه‌كننده‌ي خدمات سلامت در چارچوب ضوابط 

         2-1-3) انتخاب و نظر خواهي از پزشك دوم به عنوان مشاور

         3-1-3) شركت يا عدم شركت در پژوهش‌هاي زيستي با اطمينان از اينكه تصميم‌گيري وي تأثيري در تداوم و نحوه دريافت خدمات سلامت ندارد.

         4-1-3) قبول يا رد درمان هاي پيشنهادي پس از آگاهي از عوارض احتمالي ناشي از پذيرش يا رد آن مگر در موارد خودكشي يا مواردي كه امتناع از درمان شخص ديگري را در معرض خطر جدي قرار مي‌دهد.

         5-1-3)   اعلام نظر قبلي بيمار در مورد اقدامات درماني آتي در زماني كه بيمار واجد ظرفيت تصميم‌گيري مي‌باشد ثبت و به‌عنوان راهنماي اقدامات پزشكي در زمان فقدان ظرفيت تصميم‌گيري وي با رعايت موازين قانوني مد نظر ارائه كنندگان خدمات سلامت و تصميم‌گيرنده جايگزين بيمار قرار گيرد.

         محور چهارم: ارائه خدمات سلامت بايد مبتني بر احترام به حريم خصوصي بيمار و رعايت اصل رازداري باشد.

         1-4) رعايت اصل رازداري راجع به كليه‌ي اطلاعات مربوط به بيمار الزامي است مگر در مواردي كه قانون آن را استثنا كرده باشد.

         2-4) در كليه‌ي مراحل مراقبت اعم از تشخيصي و درماني بايد به حريم خصوصي بيمار احترام گذاشته شود. ضروري است بدين منظوركليه‌ي امكانات لازم جهت تضمين حريم خصوصي بيمار فراهم گردد.

         3-4) فقط بيمار و گروه درماني و افراد مجاز از طرف بيمار و افرادي كه به حكم قانون مجاز تلقي مي‌شوند ميتوانند به اطلاعات دسترسي داشته باشند.

         4-4) بيمار حق دارد در مراحل تشخيصي از جمله معاينات، فرد معتمد خود را همراه داشته باشد. همراهي يكي از والدين كودك در تمام مراحل درمان حق كودك مي باشد مگر اينكه اين امر بر خلاف ضرورت‌هاي پزشكي باشد.

         محور پنجم: دسترسي به نظام كارآمد رسيدگي به شكايات حق بيمار است.

         1-5) هر بيمار حق دارد در صورت ادعاي نقض حقوق خود كه موضوع اين منشور است، بدون اختلال در كيفيت دريافت خدمات سلامت به مقامات ذي صلاح شكايت نمايد.

         2-5) بيماران حق دارند از نحوه رسيدگي و نتايج شكايت خود آگاه شوند.

         3-5) خسارت ناشي از خطاي ارائه كنندگان خدمات سلامت بايد پس از رسيدگي و اثبات مطابق مقررات در كوتاه ترين زمان ممكن جبران شود.

         1-5) هر بيمار حق دارد در صورت ادعاي نقض حقوق خود كه موضوع اين منشور است، بدون اختلال در كيفيت دريافت خدمات سلامت به مقامات ذي صلاح شكايت نمايد.

         2-5) بيماران حق دارند از نحوه رسيدگي و نتايج شكايت خود آگاه شوند.

         3-5) خسارت ناشي از خطاي ارائه كنندگان خدمات سلامت بايد پس از رسيدگي و اثبات مطابق مقررات در كوتاه ترين زمان ممكن جبران شود.

فاطمه قاني،كبري ارشادي ، ليلا صابري

تاریخ به روز رسانی:
1396/11/21
تعداد بازدید:
5058
امتیازدهی
میانگین امتیازها:3 تعداد کل امتیازها:3
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)

ارسال نظرات
نام
آدرس پست الکترونیکی شما
شماره تلفن
توضیحات
تغییر کد امنیتی
کد امنیت
آدرس: فارسان- بلوار آيت ا... خامنه اي روبروي پمپ بنزين 
دورنگار: 37225074-038       تلفن : 37227333-038

تاریخ بروز رسانی 1398/02/30
کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد میباشد.
Copyright © 2014 S.K.U.M.S - All rights reserved
Powered by DorsaPortal